Het recht op wonen staat voor een groeiende groep van kinderen onder druk. Het recht op wonen zou gegarandeerd moeten zijn, bij uitstek voor kinderen en hun ouders. Kinderen zouden uit het ziekenhuis moeten kunnen vertrekken naar een veilige thuis. Dakloosheid mag geen reden zijn om moeder en baby te scheiden.
We weten ook dat de wooncrisis een heel grote impact heeft, vooral op kinderen en jongeren. De kinderrechtencommissaris zegt daarover: “De wooncrisis is een groot maatschappelijk probleem. Ze raakt kinderen en jongeren vanwege hun specifieke kwetsbaarheid buiten proportie. Ze gaan door een intense fase van fysieke, emotionele en cognitieve ontwikkeling.”
In het advies naar aanleiding van de beleidsnota wonen vroeg de kinderrechtencommissaris o.a. om bij het uitwerken van beleid te werken met een kind- en jongereneffectrapport (JoKER).
Het is goed dat de kinderrechtencommissaris daar nog eens heel expliciet de aandacht op vestigt. Een veilige, stabiele thuis is belangrijk voor mentaal welzijn, gezondheid, sociale ontwikkeling en schooltraject.
Lees en bekijk hier mijn vraag of om uitleg en het antwoord van de minister.